| Regressie-/reïncarnatietherapie Het kenmerkende van de benaming reïncarnatietherapie is dat niet alleen regressies worden geaccepteerd en bewerkt die leiden naar trauma's in de jeugd, tijdens de geboorte of prenataal. Er worden ook ervaringen geaccepteerd die lijken op herinneringen aan vorige levens. Juist deze ervaringen blijken vaak een wezenlijke rol te spelen in het therapeutische proces. Er zijn therapeuten die zich uitsluitend regressietherapeuten noemen, omdat zij liever de nadruk leggen op de methodiek waarmee ze werken: bevrijdende herbelevingen van de oorzaken van de klachten, waar die ook te vinden zijn. De meeste 'regressietherapeuten' werken ook in vorige levens, maar enkelen beperken zich tot dit leven. Ook reïncarnatietherapeuten beperken zich in sommige sessies tot dit leven. Als wij vorige levens hebben gehad, zijn wij daarin voor een deel ook degene geworden die wij nu zijn. Andere therapeutische benaderingen zien karaktertrekken of gewoonten die we al heel jong hadden, als aangeboren, erfelijk, en dus min of meer vastliggend. Reïncarnatietherapie ziet aangeboren karaktertrekken als fasen in een leerproces dat door levens heen gaat. Zij werkt daarom met regressies naar vier ervaringsgebieden, drie meer dan de gebruikelijke psychotherapie. Die gebieden staan niet los van elkaar; het is tenslotte dezelfde mens die door al deze ervaringen heengaat. In reïncarnatietherapie blijkt dat er een zekere samenhang is tussen de opeenvolgende levens. Er blijken herkenbare patronen te zitten in de samenhangen tussen levens, maar veel hangt af van onze instelling. Vaak is die belangrijker dan wat er feitelijk gebeurd is, of wat we feitelijk gedaan hebben. Vaak blijken thema's als macht en onmacht, trouw en verraad, zekerheid en onzekerheid, door een aantal levens heen te lopen. Vaak is daarbij sprake van polariteit: tussen slachtofferervaringen en boosdoenerervaringen, tussen iets aangedaan worden en iets aandoen. Veel van die omkeringen, aanvullingen en verwikkelingen zijn psychologisch, vaak ook pedagogisch: de ervaringen leren ons levenslessen. In ieder geval leert de praktijk dat we uit de huidige problemen van mensen niet zonder meer kunnen besluiten dat ze in een vorig leven dit of dat wel verkeerd zullen hebben gedaan. De herinneringen aan vorige levens zitten over het algemeen vrij diep in ons onderbewuste. De nawerkingen ervan werken echter door in het denken, handelen en voelen van alledag. Zo kunnen wij met bepaalde overtuigingen rondlopen, zoals: "Ik ben niet goed genoeg", of "Als ik pijn heb dan leef ik". Die, vaak weinig bewuste, overtuigingen zijn niet juist of logisch en ook niet gemakkelijk uit het huidige leven te verklaren, maar kunnen toch hardnekkig zijn. In de therapie blijkt dat ze verbonden zijn met ervaringen uit het verleden die nog in het onderbewustzijn actief zijn. Om deze overtuigingen te veranderen, moeten we begrijpen hoe ze zijn ontstaan en waarom we ze hebben vastgehouden. Door ze opnieuw te beleven en te begrijpen, kunnen wij die overtuigingen loslaten. Dat geldt ook voor hoe wij emotioneel reageren op gebeurtenissen in ons huidige leven. Vaak blijkt dat onze reactie in een situatie beïnvloed wordt door, of een herhaling is van, onze reactie op een vergelijkbare gebeurtenis in het verleden. Wij zitten dan in een reactiepatroon vast. Als we dit beseffen, kunnen we dat patroon doorbreken en zijn we weer vrij om adequaat te reageren op wat op ons afkomt. Het psychische en het lichamelijke werken sterk op elkaar in. Nawerkingen uit vorige levens kunnen zich in het lichaam hebben vastgezet. Zij veroorzaken functionele of psychosomatische klachten of ze bevorderen het ontstaan van organische ziekten. Los van het oplossen van concrete problemen geeft reïncarnatietherapie vele cliënten een andere en diepere kijk op zichzelf. Zij gaan zichzelf en anderen in een ander perspectief zien. Door het ervaren van vorige levens krijgen leven en dood een andere betekenis. Doodsangst, de basis van veel angsten, vermindert sterk. In het algemeen ontstaat er een andere kijk op de wereld, waarin ervaringen weer 'zin' krijgen. Hoewel dit algemene effect weinig accent krijgt in de therapie, heeft het vermoedelijk een vrij grote uitwerking in het leven van vele cliënten, vooral op langere termijn. |